Yine gece oldu, yine bir gun bitti ve ben yine kendimle başbaşa kaldim. Bir maskem var benim. Sabahlari onsuz evden cikmadigim, geceleri yatagimda başbaşa kalana kadar cikarmadigim bir maskem var. Adi mi ne? Adi : MUTLULUK! Taktigimda kahkalara boguldugum, tadindan gozlerimin doldugu, sesinden huzur buldugum bir maskem var. Gun geceye dondu yine. Karanlik coktu buralara, sessizlik hakim oldu sokaklara ve ben teslim oldum sana.
Soyutu dişladim, somutu yakaladim. Soyuta tutkun kaldim, somuta agladim. Sahi, soyutmuydun sen somutmuydun? Hoş! Ben soyuta tutkunken sende bunu bilirken somut olmani nasil beklerim? Soyuta tutkun oldugumu bilir, somut olmak istemezsin ki sen... Gitmek icin mi gelmiştin, kalmak icin mi? Ömürlük mu sevmiştin, mevsimlik mi? Baharim olup actiracakmiydin gonul bahcemdeki gulleri, sonum olup solduracakmiydin? Canim olup huzur mu bulcaktin ruhumda, kanim olup durmayacakmiydin bedenimde? Vakit gece... Her yer karanlik... Kokun sinmiş koğuşa... Saat her şey icin gec kalindigini soyluyor bana... Maskemi cikartmak vakti şimdi. Adi "mutluluk" olan maskemden soyunup, sahte tebessumlerden soyutlanip acilara bogulma, gerceklerle yuzleşme vakti. Hüzün! Hadi cal kapimi! Her gece oldugu gibi bu gecede hazirim acilara... Beni maskem olmadan taniyan bilen tek şey yastigim sanirim. Insanlarin zihinlerinde yarattigi "ßen"i degil gercek "ßen"i goren tek şey yastigim. Ahhh ne cok hüznü paylaştik biz onunla... Sevinclerimi maskemle, huzunlerimi yastigimla paylaştim. Senli anlarima maskem şahit oldu, sensiz anlarima yastigim... Fazla yormamali kendimi... Maskemi fazla yipratmamali... Yarin yeniden gun dogacak ve ben dogan guneşe ragmen yine karanlikta kalacagim. Bana yoldaşlik eden tek şey ise maskem olacak. Ona sahip cikmali, korumaliyim. Bir gecenin daha katili oldum şimdi. Acilarimi her gece oldugu gibi bu gecede yastigima gomdum. şimdi meleklerin korumasi altinda guzel ruyalar gorme zamani... Dogacak olan her gune benden ve maskemden buyuk bir mutlulukla " Merhaba! "