saat 04.00

hadi kalk!

Nöbetin var.

Her zamanki gibi isyan ederek terk ediyorum sıcacık yatağı...

Dışarı çıktığımda eser kalmamış önceki günden

Bembeyaz bir Doğubayazıt var karşımda...

Aslında geç bile kalmıştı

Bizim içn bi anlamda kurtarıcı rolünü üstleniyordu karlı Doğubayazıt.

Karlı bi ortam eğitim ve spora elverişsiz bir ortam demekti.

Ancak zorluk yaşattığı anlarda olmuyo değil...

hayat devam ediyor.

İçimdeki karanlığın tam tersine BEMBEYAZ.........

Sabah ictimalarında pek koymuyor sensizlik ama öğlene doğru hissettiriyor kendini yalnızlık...
Ve akşam yat saatine yaklaşınca vuruyor üstüme üstüme bir hüzün dalgası
Yavaş yavaş anlıyorumki sensizlik değildi sevdiğim o yalnızlık
Yaklaşıyor nöbet saati,sevindiriyor en azından 2 saat seni düşünebilmenin hayali
vakit akıyor
Ağrı dağının zirvesinde gösteriyor kendini herzaman içime mutluluk hissi veren ancak sensizken hiçbirşey ifade etmeyen güneş
Yeni bir gün başlıyor
SENSİZ
YALNIZ
VE
MUTSUZ
(Ama hala umudum var)